Zarządzanie kryzysowe

Bardzo istotnym elementem Polskiej polityki wewnętrznej jest zarządzanie kryzysowe mające na celu zminimalizowanie w jak największym stopniu możliwych strat wynikających z trudnych i nie przewidzianych sytuacji zarówno gospodarczych, politycznych jak i naturalnych. Mieszkańcy każdego kraju oczekują od władzy zapienienia im bezpieczeństwa jednakże aby władza mogła wywiązać się rzetelnie z tego obowiązku i spełnić ich oczekiwania wymagane są czyste, bezsprzeczne regulacje prawne dotyczące reagowania.

Wszelkie działania podejmowane w tym zakresie w naszym kraju można swobodnie podzielić na trzy kategorie. Po pierwsze schemat działań mających na celu zapobieganie czyli działania, które za główny cel mają przyjąć uprzedzenie eliminujące lub chociaż poddające redukcji możliwość zaistnienia sytuacji kryzysowych.

Kolejnym etapem jest przygotowanie, które stanowi w zasadzie element kluczowy ponieważ zawiera w sobie przygotowanie szeregu planów mających na celu określenie konkretnych schematów zachowań czyli kto, co, kiedy, za pomocą czego i z ramienia jakiej ustawy prawnej zarówno w trakcie trwania kryzysu jak i bezpośrednio po jego zakończeniu. Przygotowanie to jednak nie jest jedynie w sferze teoretycznej. Również są to działania mające na celu zapewnienie odpowiednich zasobów o charakterze specjalistycznym jak również sił i środków niezbędnych do reagowania takich jak na przykład stanowisko kierowania, system łączności przewidziany na momenty kryzysu, system alarmowy oraz przeszkolony w zakresie obowiązków na taki wypadek personel.

Trzecim elementem w zakresie kryzysów jest reagowanie, które następuje w wypadku faktycznej sytuacji kryzysowej. Jego nadrzędnym celem jest zadbanie o uruchomienie działań prewencyjnych, które minimalizują lub zapobiegają możliwości zniszczeń, strat czy też możliwości ofiar.

Ostatecznym elementem cyklu kryzysowego jest odbudowa, która trwa aż do przywrócenia wszelkich systemów do normy. Dzieli się ją na długo i krótkoterminową. Jej głównym zadaniem jest przywrócenie a nawet poprawienie uszkodzonych systemów oraz wzmocnienie narażonych na katastrofy rejonów celem zmniejszenia ich podatności w przyszłości.